odkurzam

O tak odkurzam, bo tu już "zakurzone koty" latają po blogu. Przez ten czas kiedy mnie tu nie było. Byłam Tam czyli w świecie realnym w którym dużo sie działo. No to może w punktach

 

1. Byliśmy w Wieliczce na wycieczce. Nasza rodzinka i Ola (narzeczona Mareckiego). Fajnie było chociaż ludzi dużo. Grupa po 35 osób, na przewodnika trafiliśmy fajnego, umiał dostosować opowieść do zwiedzających. Cała przygoda trwa ok 3 godz. spaceruje się po labiryntach kopalnianych i bez krępacji można lizać ściany z soli :D (co najbardziej podobało się Mareckiemu)

Minusem może wydawać się cena -bilet normalny kosztuje 52 zł. Taki rodzinny 2+2 to wydatek 142 zł.  Jak do tej pory to najdroższe wstępy jakie zapłaciliśmy, ale powiem Wam, że trasa przygotowana jest profesjonalnie.

Jako, że byliśmy tam dość wcześnie zostało nam jeszcze pół dnia, postanowiliśmy więc pojechać do Tyńca. Tam mieliśmy okazje pozwiedzać z ojcem benedyktynem. Ojciec był zabawny i ciekawie opowiadał i w przeciwieństwie do licznej grupy w Wieliczce, tam nasza grupa liczyła 4 osoby dorosłe + 2 dzieci więc od razu się lepiej zwiedzało :D

Pooglądaliśmy, pozwiedzaliśmy, wypiliśmy pyszną herbatkę i pojechaliśmy do domu :)

 

2. W tak zwanym między czasie odwiedziliśmy też Polluśkowo :) NARESZCIE :D Zostaliśmy oprowadzeni i ugoszczeni a ja to nawet dwa razy bo odwiedziłam schorowaną, biedną Polly :) Marecki był przeszczęśliwy bo wujek Lu ma stare Lego i to strażackie! :)

 

3. Znów zapisałam się na Zumbę, jestem po pierwszych zajeciach. Niestety tam gdzie chodziłam nie ma już zajęć, więc z koleżankż wybrałyśmy się do innego klubu. Okazało się, że Zumba Zumbie nie równa, bo ta teraz jest trzy razy bardziej intensywna. Ale co tam, trza się poruszać i jak nie wyzionę ducha na kolejnych zajęciach to kupuję karnet. Mam swój cel, który Zumba pozwoli mi osiągnąć - mam nadzieję...

 

4. Moi rodzice w październiku obchodzą 40 rocznicę ślubu. Przygotowywałam im też fotoksiążkę wspomnieniową ze starymi zdjęciami. Mam nadzieję, że im się spodoba, bo poszukiwanie zdjęć z moimi rodzicami nie było łatwe :)

 

Tak wiec upływa czas.
 

Ostatnio byłam też u kogoś mi bliskiego i z ulgą stwierdziłam, że czas nic nie zmienił (przynajmniej narazie). A bałam się, że tak własnie będzie. Bałam się, że będzie drętwo i sztywno a na szczęście było tak jakbyśmy się widywali przynajmniej raz w tygodniu. Są ludzie, którzy dla mnie będą zawsze ważni i bedą stanowili część mojego życia...
Szkoda tylko, że nie wiem kiedy znów się spotkamy... bo wciąż czuję niedosyt :) Jeżeli chodzi o mnie mogłoby to być przynajmniej raz w tygodniu... Niestety wiem, że to niemożlwe ... a szkoda...

 

Jutro jedziemy na wieś do dziadka, chyba ostatni raz w tym sezonie. Może jakieś grzybki się trafią, kto wie... a może jakieś zdjęcia uda się zrobić... zobaczymy

 

Miłego weekendu kochani!