Wirus się szerzy nawet w długie wekendy

Tak... dopadło mnie.

Siedziałam sobie w poniedziałek w pracy i coś mi w gardle stało...bolało... i spokojnie siedzieć nie dało. Wieczorem było gorzej, bolało jak cholera - ale jak się w nocy obudziłam bo miałam wrażenie, że moja własna ślina nie chce się przecisnąć przez migdałki, wiedziałam, że to nie zwykłe przeziebienie, chociaż miałam nadzieję, że rano bedzie lepiej - jak sie domyślacie nie było. A zatem przed 8-mą rano, kiedy to moja mama odprowadzała Mareckiego do przedszkola poszłam z nimi i skręciłam w stronę przychodni. Duszę miałam na ramieniu, bo po ostatnich opowieściach Polly bałam się, że zostanę przyjęta najwcześniej w piątek...

Pod okienkiem nie było za dużo osób.... podałam Pani nazwisko mojej lekarki i czekam co powie.. a ona mi na to: wizyta o 8:20! A była 8:00!!! Podeszłam do gabinetu, a tam nawet pół człowieka nie siedziało, tak więc byłam u Pani doktor wcześniej niż kartoteka :) A jednak cuda się zdarzają!

Pani doktor do gardła zajrzała i ręce załamała.. ponoć migdałki wielkości brzoskwini a w dodatku zaropiałe jak nic... to już teraz wiadomo czemu miałam wrażenie że się dusze i czemu tak bolało. Nie wiem czy to jakas epidemia, bo najpierw Polly ( i to pewnie jej anginka na mnie przeszła ?:D), ja a teraz przeczytałam, ze i Monię dorwało. Mam nadzieję, że nikt inny już nie cierpi.

Dostałam zwolnienie do końca tygodnia i solidną dawkę antybiotyku. Na szczeście miałam tylko stan podgorączkowy, ale byłam strasznie osłabiona - nawet dojście do przychodni  (ulice dalej) było dla mnie wyczynem. Antybiotyk pomógł już na drugi dzień, ale osłabienie się nasiliło i byłam nie do życia.

A w środę miałam jechać na wieś do taty... Ehhh choroba niestety nie wybiera i nie rozumie co to długi wekend i dopiero w piątek poczułam sie na tyle lepiej żeby wyjechać.

Wyjazd był o tyle konieczny, że musieliśmy wytransportować część rzeczy(w tym rower) na wieś, bo młody już za tydzień jedzie na wakacje. Zatem zamiast 5 spędziliśmy z dzadkiem 3 dni. Głownie młody poswięcił się nauce utrzymywania równowagi. W jego starym rowerku dziadek odkręcił pedały i młody odpycha się od podłoża i próbuje jechac kawałeczek sam, kolejnym etapem było pchanie rowerka z impetem i przy maksymalnej prędkosci puszczenie Mareckiego a on wtedy pięknie gnał do przodu :) I tak małymi krokami powinien w te wakacje nauczyć sie jeździć :)

Na Mlecznych Fotkach filmik z jazdy ekstremalnej :)

A jutro.. jutro do pracy...

PS O Euro nie było...ale oglądamy..oglądamy...