Jak to na urlopie bywało cz I

No i nadeszła ta chwila, kiedy zasiadłam by opisac wam nasze urlopowe przygody.

 

Zacznę od miejsca w którym byliśmy

Jak już wiecie zaczepiliśmy się w Polańczyku. Miejsce urokliwe, tym bardziej, że nasz pensjonat znajdował się jakieś 300 metrów od zalewu. Rozczarowani byliśmy jednak trochę tym, że nie ma tam piaszczystych plaż, cała okolica to gliniane podłoże i takie też są brzegi jeziora. Więc zamiast w piasku młody babrał się w glinie, co jednak w ogóle mu nie przeszkadzało. Zdecydowanie jednak jest to raj dla żeglarzy, bo łódek tam nie brakowało. Woda w zalewie czysta, więc bez problemu można się było pluskać. Dodatkowo na jednym z brzegów właściciele knajpy zorganizowali dwa baseny dla dzieci. Jeden to brodzik dla maluszków, drugi ciut głębszy ze zjeżdżalnią i sztucznymi wodospadami. Marecki więc i z tego powodu był szczęśliwy.

Co do samej miejscowości. My byliśmy na lekkim uboczu, gdzie obok była jedna knajpka i budka z lodami a do "centrum" czyli Uzdrowiska trzeba było kawałek przejść. W pierwszy dzień szliśmy blisko godzinę, ale jak się okazało bez sensu, bo był bardzo ładny skrót, który drogę skraca do 20 min. :). W centrum, bankomat, apteka, kilka sklepów z astronomicznymi cenami i kilka restauracji no i lodziarnia z pysznymi deserami :)

Acha, ważna informacja W tym miejscowości NIE MA KOMARÓW. Normalnie w szoku byłam. Ani jednego nie widziałam, nie słyszałam ani nie doświadczyłam. Właściciel pensjonatu mówił nam, że u nich nigdy nie ma tych robali i wszyscy się dziwią, że tak blisko jeziora a komarów nie ma. No ale to naprawdę plus.

Sama miejscowość prócz jeziora nie ma zbytnich atrakcji, żeby zobaczyć coś innego najlepiej poruszać się samochodem. A teraz kilka zdjęć z Polańczyka

 

 widoczek

 

 nasze miejsce kąpielowe

 

A to my :)

 

 nasze miejsce piknikowe 

 

 w drodze do "centrum"

 

 no i pyyyyszne lody

 

meduza w wykonaniu Mareckiego



 

 

Jak wiecie trafiliśmy na niezłe upały, więc większość czasu spędzaliśmy nad wodą, ale mieliśmy to szczęście, że na kilka dni pogoda zelżała i mogliśmy pozwiedzać główne atrakcje okolicy:

 

ZAPORA W SOLINIE

No rzeczywiście jej wielkość i wysokość robi wrażenie, jednak ludzi tam jak na zakopiańskich Krupówkach, tak więc ciężko zobaczyć jej cały monumentalizm. Dopiero kiedy płynęliśmy statkiem i widzieliśmy ja od strony wody zobaczyliśmy jak jest wielka.

Przy zaporze stoi milion straganów, a tuż za nią dwa mini wesołe miasteczka. Można także wybrać, któryś ze stateczków i popłynąć na wycieczkę, jednak my wybraliśmy łajbę w Polańczyku, bo to ona oferowała najdłuższy rejs (ale to w innej części opowieści)

Młody naciągnął nas na dwie atrakcje w Wesołym i przejechał się ze mną na autkach a z Mleczkiem na kolejce. A niech dziecko ma , w końcu wakacje

 

 

 





 

 

MUZEUM BUDOWNICTWA LUDOWEGO W SANOKU

 

Skansen, odwiedziliśmy w tym samym dniu co zaporę. Kawałek musieliśmy dojechać, jakieś 40 min.

Miejsce zwane skansenem nie jest nam obce, bo i w naszym mieście takie cudo posiadamy, jednak tez w Sanoku robi wrażenie. Po pierwsze jest ogromy, po drugie na zróżnicowanym terenie a po trzecie starogalicyjski rynek jest bardzo starannie przygotowany, tak dobrze, że jest w nim jeszcze wciąż żywy zegarmistrz czy postmistrz :) Mareckiemu najbardziej spodobała się oczywiście remiza strażacka :) Ale ogólnie też był zadowolony, bo lubi takie "starożytne domki" Niestety dopadł nam tam deszcz i mimo tego, że próbowaliśmy go przeczekać, nie chciał skubany odpuścić. Więc musieliśmy szybciutko pozwiedzać resztę i ukryć się w restauracji tuż za skansenem, bo już naprawdę byliśmy głodni. Tam zamówiliśmy danie regionalne i nie zawiedliśmy się. Hreczanyki, chociaż nie wyglądają specjalnie, smakują wyśmienicie :) To takie kotlety mielone z kaszą w sosie pieczarkowym (przepis TU)

 

 "starożytna" remiza :)

 

 Pan Zegarmistrz - żywy :)

 



Hreczanyki

 

I tu zakończymy odcinek pierwszy, żebyście mogli oswoić się z powyższymi informacjami :)