An der schönen blaue Donau

Nikogo chyba nie dziwi, że ten post będzie wiedeński.

W sobotę tuż po 5:00 ruszyliśmy przed siebie. Nie ukrywam, że ja nie za bardzo wiedziałam co się dzieje przez pierwsze dwie godziny, bo nieprzytomna byłam :) Ale już po 4,5 godzinach byliśmy na miejscu.

Wiedeń powitał nas deszczem. Dlatego zaczęliśmy zwiedzanie od Muzeum Historii Sztuki. Nie jestem w stanie zliczyć co można tam zobaczyć, bo jest tego ogrom. Tak naprawdę człowiek musiałby tam chodzić sobie  parę dni z rzędu, aby na spokojnie wszystko zobaczyć.
 

 

 

 

 

Obejrzenie wszystkiego zajęło nam parę dobrych godzin i jak wychodziliśmy z muzeum to na szczęście przestało już padać i mogliśmy kontynuować nasza wyprawę.

Jako, że nasz przyjaciel, który ładnych parę lat mieszkał w Wiedniu był głównym dowodzącym, zawlókł nas jeszcze do przeuroczej pani Doroty, która nakarmiła nas porcjami dla ekipy 10-cio osobowej (zaznaczam było nas 5-cioro). I gdy już zmierzchało wyszliśmy na miasto, aby podziwiać Wiedeń nocą.

Obowiązkowo zaliczyliśmy Prater jednak po posiłku u pani Dorotki, nie byliśmy w stanie na niczym pojeździć, bo obiadokolacja wylądowałaby na naszych kolanach

 

 



 

 

  

Spaliśmy w hostelu. Jak na warunki wiedeńskie super tanim, bo w pokoju 4-osobowym cena wyniosła 15 euro za osobę. Dodam, że w pokoju była pościel, w łazience mydło, żel pod prysznic, suszarka i ręczniki (po dwa dla każdego) czego więc chcieć więcej. Hostel znajduje się w minimalnej odległości od metra i w przeciągu 10 min. człowiek znajduje się w centrum miasta. (KLIK)

Drugi dzień rozpoczęliśmy mszą w katedrze. Jako, że z naszej ekipy (nie licząc A, który stał po drugiej stronie) tylko ja cokolwiek kumam po niemiecku, miałam więc tę przewagę, że rozumiałam co mówią i o czym jest ewangelia :). Ksiądz prowadzący miał niezłą charyzmę, taką, że mój mżonek zapytał mnie czy on przypadkiem nie wywołuje Polsce wojny :) a przecież on tylko mówił o miłosierdziu :D Jak się później okazało, ksiądz wcale nie był Austriakiem a ....rodowitym Amerykaninem :) w każdym razie akcent naszym zdaniem opanował do perfekcji :)

 

Po mszy czekała nas kolejna przebieżka po Wiedniu w tym odwiedzenie Nowego Hofburga i Skarbca.

 



 

 

Jako, że A chciał nam pokazać jak najwięcej biegaliśmy po mieście w tempie ekspresowym tak, że nawet porządnych zdjąć nie dało się zrobić, ale cóż te jego oprowadzanie ma swój urok :)

 

 

 

 

Nasz pobyt zakończyliśmy późnym obiadem u Pani Doroty i w okolicy 17:00 ruszyliśmy do domu. Droga powrotna obyła się bez niespodzianek więc szybko i bezpiecznie dotarliśmy. Jednak pozostał we mnie wielki niedosyt...

Wiedeń uwielbiam, więc zupełnie obiektywna nie jestem, ale każdy kto tam był stwierdził z pewnością, że takiej komunikacji możemy im pozazdrościć na metro nie czeka się dłużej niż 5 min a połączenia są rewelacyjne. Z jednego końca Wiednia na drugi można się przemieścić w 30 min.

A tak naprawdę kocham to miasto za monumentalizm, za architekturę, za klimat, za miłych ludzi i przepyszne lody :)

 



 

Nie wiem czy pamiętacie, ale jakiś czas temu pisałam (KLIK), że w tym roku chciałabym odbyć dwie podróże: Do Doliny Chochołowskiej i Wiednia. I wiecie, co...? Udało się! :)

  

 

PS Ciekawa jestem czy czyta mnie ktoś z Austrii lub nawet samego Wiednia???